Ik ben inmiddels 67 sinds 2010 een oprechte amateur politicus, in verschillende commissies in de Raad van Zoetermeer. Regelmatig kijk en luister ik met verwondering naar de soms idiote bestuurlijke complexiteit in ons land.
Ik meen me te herinneren dat Carl Popper stelde; als je een organisatie wil leren kennen, moet je trachten die te veranderen...
Ik dacht gisteren ook aan een uitspraak van Jean-Jacques Rousseau
"Het zekerste middel om ons kind ongelukkig te maken is het eraan te wennen alles te krijgen."
Gisteren stond namelijk "Het armoedebeleid" op de agenda.
Wij denken dan als Trots fractie aan de mensen en gezinnen met een niet zo hoog inkomen uit werk, of aan de mensen die met pensioen zijn of ernstig gehandicapt en van een inkomen, net boven de minima grens moeten rondkomen.
De grens waarbij je voor allerlei toelagen en kwijtscheldingen in aanmerking komt, wordt als gevolg van het rijksbeleid verlaagd van 120% naar 110 %.
Armoede en minima beleid is een beleidsterrein waarin kennelijk zoveel onveranderbare misverstanden zijn verankerd, dat het onveranderbaar is, (op lokaal niveau). Want: Iemand met een minimum inkomen heeft recht op tal van toeslagen, kwijtscheldingen enz. dat weet elke burger.
Maar: Goed rekenen en vergelijken van het netto besteedbaar inkomen van zo'n uitkeringstrekker en van een hard werkende burger, mag/kan kennelijk niet....
Ik noem:
Bijzondere bijstand,
65+: categoriale verstrekking,
chronisch ziek: idem,
langdurigheidtoeslag (na 3 jr. bijstandsniveau) 1250 p.j.!
een pas voor allerlei activiteiten, de voordelen (Zoetermeerpas),
met kind(eren) schoolkosten toeslag,
collectieve ziektekosten verzekering voor minima (Azivo),
Kwijtschelding belastingen OZB, afvalstoffenheffing, rioolheffing, hondenbelasting
vergoeding kosten kinderopvang,
Kwantificeer het totale volume van dit "neveninkomen" door toeslagen en kwijtscheldingen en niet te vergeten de woonkostentoeslag enz. eens bij dat maximale bruto minimum inkomen van de grens (nu wettelijk bepaald door het rijk tot maximaal 110% minimum = 1578,72 bruto).
Er zijn dus volop landelijke en lokale pleisters om het lage inkomen van de minima te compenseren... dat is tegelijkertijd "de armoedeval" .... want gaan werken "loont" daardoor niet voor hen....
Die “armoedeval” is een algemeen bekend fenomeen. En toch blijft die hardnekkig al decennia in stand!
Vergelijk nu dat surplus van al die extra’s eens met de netto besteedbare inkomens van hardwerkende mensen met een niet zo goed betaalde baan die net boven dat minimum 100% + die 10% uitkomen en kijk dan nog eens naar het netto besteedbare inkomen van beide groepen (dus voor dat net wat hogere inkomen uit werk, minus de te betalen lasten, de hogere woonkosten enz.). Die hebben geen recht op langdurigheidtoeslag, krijgen geen kwijtscheldingen, komen voor veel verstrekkingen niet in aanmerking.
Daar zou men dus ergens een streep moeten trekken die gelijk is voor beide groepen, kijk als overheid nog eens goed naar alle lasten die het inkomen van een werkende of kleine zelfstandige verlagen......vergelijk dat met alle pleisters die geplakt worden om het minimuminkomen te compenseren.
Maar: Daar mag een gemeente niks aan doen want dat zou "inkomenspolitiek" zijn en dat is alleen toegestaan aan "het rijk”...(citaat wethouder Haan 30-08-2011).
Ik maakte het pas mee dat een bevriend gezin met een laag middeninkomen hun alleenstaande nieuwe buurvrouw met kinderen (en een WWB inkomen) gingen helpen met de verhuizing. Later aan de keukentafel pratend over hun beider inkomenssituatie en nog eens rekenend, kwamen ze samen tot de ontdekking kwamen dat de spontane “hulpverleners,” netto een lager inkomen hadden dan hun minimabuurvrouw. Als die mensen dat al kunnen uitrekenen. Dan moet er bij Het Rijk toch wel ergens een boekhouder op het ministerie van Sociale Zaken van minister Donner zitten, die dat voor ons eens wil berekenen? ;-)
Of mag dat niet?
Dat neemt niet weg dat het geciteerde gezin geen spijt heeft van hun hulp, want ze erkennen dat een vrouw die alleen kinderen moet opvoeden, het best moeilijk kan hebben tijdens een verhuizing.
Maar wel is het een van de zeer vele signalen dat de verantwoordelijke bestuurders in ons land eens eindelijk wat beter gaan kwantificeren wie er nou echt “arm” is en wie er echt in “redelijk aanvaardbare welstand” verkeert.
Een realistische politiek, niet gebaseerd op ideologieën, maar op rationele overwegingen en heldere berekeningen, dus niet op telkens pleisters plakken, maar op echt behoorlijk besturen, een heldere en rechtvaardige inkomenspolitiek zou m.i. zeer gewenst zijn.
Harold de Wit Sr.
31 aug. 11
woensdag 31 augustus 2011
dinsdag 9 augustus 2011
Er suddert iets in Zoetermeer
Er suddert iets in Zoetermeer, en dat is het gegeven dat er in Zoetermeer (met heel veel hoogbouw wooncomplexen) een actief beleid moet komen om bij calamiteiten een soort "sloepenrol" te hebben.
Want iedere burger zou moeten weten dat de brandweer en hulpdiensten mogelijk wat later zullen komen, vanwege een verlengde aanrijtijd. Er zijn in de afgelopen jaren minder kazernes per stad in de regio, dus de afstand naar een brandhaard zal daardoor alleen al groter worden, en daarmee de aanrijtijd.
Dat betekend volgens mij voor het gedrag van de bewoners, dat men niet of veel minder passief af moet gaan wachten, als er in een hoogbouw woningcomplex brand uitbreekt. Maar het betekend ook dat alle burgers dat zouden moeten weten.
Dat organiseren van alertheid, preventie, voorlichting enz. is echt noodzakelijk m.i. om te kunnen voorkomen dat er rampen kunnen ontstaan, louter door laksheid van het bestuur Haaglanden en de gemeente...want niet alleen de aanrijtijd van de brandweer is steeds langer door minder kazernes in de wijken, er zijn ook minder voertuigen enz enz.
Voor wie niet weet wat een sloepenrol is:
Een sloepenrol is een protocol waarbij op een schip alle zeevarend personeel
precies weet wat hij/zij moet doen in welke omstandigheid. Ik noem wat voorbeelden: Patrijspoorten dicht om brand geen extra zuurstof te geven, waterdichte deuren sluiten, maar wel controleren of iedereen er al uit is, weten: bij welke sloep stapt wie in als iedereen van het schip afmoet, en in welke volgorde. Wie bepaald dat. Want het is niet de bedoeling dat er mensen in paniek met een sloep vertrekken en anderen laten omkomen. Wie bedient de lier om de sloep te laten zakken, waar is de touwladder, dat mag geen vraag zijn de betrokkenen moeten dat weten, proviand in de sloep enz.
Iedereen heeft zijn taak voor iedere verschillende omstandigheid en dat wordt, (als het een passagierschip is, ook met passagiers) herhaaldelijk geoefend. Als je op vlak water zit en jhet weer is mooi, dan is het ook nog een leuke onderbreking van de sleur ;-)
Maar het resultaat is: Op het moment dat er dan een calamiteit plaatsvindt
weet iedereen, afhankelijk van de verschillende gebeurtenissen en protocollen wat men moet doen (en laten). Dan is een schip binnen no time ontruimd en iedereen veilig weg (als dat moet). Als je ouderen aan boord hebt, of mensen met een mobiliteits probleem, weet men wie daar speciaal op let en die mensen helpt.
Ik vrees dat er in Zoetermeer in geen enkel hoogbouw woon complex al een goed en geoefend protocol is waardoor alle bewoners weten wat te doen en wat niet te doen als er bijvoorbeeld brand uitbreekt, of een andere calamiteit ontstaat.
In de hoogbouw complexen, in Zoetermeer is een dergelijke oefening - bv ontruiming vanwege een grote brand - in een torenflat anders dan in een galerijflat.
Tijdens een flinke brand in een torenflat mag je bijvoorbeeld de lift niet gebruiken, iedereen moet dan via het trappenhuis naar buiten. Kan iedereen dat wel, zijn er mensen met een handicap die daardoor moeten achterblijven> Is dat geregeld, wie doet wat, wanneer en hoe????
Mensen moeten dan ook weten dat de installatie voor de luchtverversing uit moet worden geschakeld. De vraag is dan: wie zorgt daar voor, omdat die ventilatiesystemen zorgen dat een brand van zuurstof wordt voorzien waardoor het gevaar aanmerkelijk groter wordt.
In veel hoogbouw complexen, heb je bewoners die een redelijke scholing hebben, Nederlands spreken en begrijpen, maar in sommige complexen, zijn er mensen die nog nauwelijks gewend zijn aan het wonen in een appartement en aanwijzingen niet zullen - kunnen - begrijpen, omdat ze anderstalig zijn en uit een andere cultuur komen. In sommige complexen koken de mensen elektrisch er is geen gas, in oudere flatgebouwen is dat vaak anders, dat is dan wel een extra risicofactor.
Het zijn wat voorbeelden, maar het zal duidelijk zijn, dat er operationeel beleid ontwikkeld moet worden, tevoren. Men weet dat de aanrijtijd langer wordt, men weet hoeveel mensen in een complex wonen, men weet als er op een ongelukkig moment brand uitbreekt, op een ongelukkige plek, dat het mensenlevens kan kosten als iedereen maar doet wat hij in paniek denkt te moeten doen.
Want iedere burger zou moeten weten dat de brandweer en hulpdiensten mogelijk wat later zullen komen, vanwege een verlengde aanrijtijd. Er zijn in de afgelopen jaren minder kazernes per stad in de regio, dus de afstand naar een brandhaard zal daardoor alleen al groter worden, en daarmee de aanrijtijd.
Dat betekend volgens mij voor het gedrag van de bewoners, dat men niet of veel minder passief af moet gaan wachten, als er in een hoogbouw woningcomplex brand uitbreekt. Maar het betekend ook dat alle burgers dat zouden moeten weten.
Dat organiseren van alertheid, preventie, voorlichting enz. is echt noodzakelijk m.i. om te kunnen voorkomen dat er rampen kunnen ontstaan, louter door laksheid van het bestuur Haaglanden en de gemeente...want niet alleen de aanrijtijd van de brandweer is steeds langer door minder kazernes in de wijken, er zijn ook minder voertuigen enz enz.
Voor wie niet weet wat een sloepenrol is:
Een sloepenrol is een protocol waarbij op een schip alle zeevarend personeel
precies weet wat hij/zij moet doen in welke omstandigheid. Ik noem wat voorbeelden: Patrijspoorten dicht om brand geen extra zuurstof te geven, waterdichte deuren sluiten, maar wel controleren of iedereen er al uit is, weten: bij welke sloep stapt wie in als iedereen van het schip afmoet, en in welke volgorde. Wie bepaald dat. Want het is niet de bedoeling dat er mensen in paniek met een sloep vertrekken en anderen laten omkomen. Wie bedient de lier om de sloep te laten zakken, waar is de touwladder, dat mag geen vraag zijn de betrokkenen moeten dat weten, proviand in de sloep enz.
Iedereen heeft zijn taak voor iedere verschillende omstandigheid en dat wordt, (als het een passagierschip is, ook met passagiers) herhaaldelijk geoefend. Als je op vlak water zit en jhet weer is mooi, dan is het ook nog een leuke onderbreking van de sleur ;-)
Maar het resultaat is: Op het moment dat er dan een calamiteit plaatsvindt
weet iedereen, afhankelijk van de verschillende gebeurtenissen en protocollen wat men moet doen (en laten). Dan is een schip binnen no time ontruimd en iedereen veilig weg (als dat moet). Als je ouderen aan boord hebt, of mensen met een mobiliteits probleem, weet men wie daar speciaal op let en die mensen helpt.
Ik vrees dat er in Zoetermeer in geen enkel hoogbouw woon complex al een goed en geoefend protocol is waardoor alle bewoners weten wat te doen en wat niet te doen als er bijvoorbeeld brand uitbreekt, of een andere calamiteit ontstaat.
In de hoogbouw complexen, in Zoetermeer is een dergelijke oefening - bv ontruiming vanwege een grote brand - in een torenflat anders dan in een galerijflat.
Tijdens een flinke brand in een torenflat mag je bijvoorbeeld de lift niet gebruiken, iedereen moet dan via het trappenhuis naar buiten. Kan iedereen dat wel, zijn er mensen met een handicap die daardoor moeten achterblijven> Is dat geregeld, wie doet wat, wanneer en hoe????
Mensen moeten dan ook weten dat de installatie voor de luchtverversing uit moet worden geschakeld. De vraag is dan: wie zorgt daar voor, omdat die ventilatiesystemen zorgen dat een brand van zuurstof wordt voorzien waardoor het gevaar aanmerkelijk groter wordt.
In veel hoogbouw complexen, heb je bewoners die een redelijke scholing hebben, Nederlands spreken en begrijpen, maar in sommige complexen, zijn er mensen die nog nauwelijks gewend zijn aan het wonen in een appartement en aanwijzingen niet zullen - kunnen - begrijpen, omdat ze anderstalig zijn en uit een andere cultuur komen. In sommige complexen koken de mensen elektrisch er is geen gas, in oudere flatgebouwen is dat vaak anders, dat is dan wel een extra risicofactor.
Het zijn wat voorbeelden, maar het zal duidelijk zijn, dat er operationeel beleid ontwikkeld moet worden, tevoren. Men weet dat de aanrijtijd langer wordt, men weet hoeveel mensen in een complex wonen, men weet als er op een ongelukkig moment brand uitbreekt, op een ongelukkige plek, dat het mensenlevens kan kosten als iedereen maar doet wat hij in paniek denkt te moeten doen.
Abonneren op:
Reacties (Atom)
